Sprawdź promocje

Zobacz więcej

Laserowa rewitalizacja pochwy

W trakcie życia kobiety zachodzą różne procesy (oprócz starzenia)  które powodują nieprawidłowości w ukrwieniu, unerwieniu lub napięciu stan pochwy. Porody drogami natury, zabiegowe, zakończone często urazami ścian pochwy, pęknięciami lub krwiakami znacznie zaburzają anatomię i funkcjonalność tego narządu. Są one najczęściej zabezpieczane chirurgicznie zaraz po i wystąpieniu niemniej jednak jeżeli dojdzie do uszkodzenia głębszych tkanek miednicy mniej (mięśni przepony miednicy) skutki mogą ujawnić się wiele lat po porodzie. Czynnikami wywołującymi są ciężka praca fizyczna, w warunkach stojących, zmiany hormonalne, wyczynowe uprawianie niektórych sportów a także pewne zachowania seksualne. Innym aspektem jest utrata elastyczności pochwy związana z drogą porodu a także wielkością płodu. Wiąże się to z osłabionym odczuwaniem wrażeń seksualnych na skutek rozszerzenia pochwy.

Jeżeli metody fizykoterapeutyczne (ćwiczenia mięśni Kegla, krążki dopochwowe) oraz farmakologiczne( kremy, żele i spraye) nie poprawiają elastyczności pochwy oraz odczuć pacjentki co do rozluźnionej pochwy konieczne jest wdrożenie dalszego postępowania. Leczenie chirurgiczne, polegające na plastyce przedniej i tylnej ściany pochwy dają dobre efekty ale mają też skutki uboczne. Może dojść do powikłań związanych z samą procedura operacyjną ale także do odnerwienia tkanek na skutek ich przecięcia w trakcie zabiegu oraz bliznowacenia. Konieczna jest również dłuższa rekonwalescencja i wstrzemięźliwość seksualna. Alternatywą są mało inwazyjne zabiegi laserowe.

Definicję „laserowe odmładzanie pochwy” (ang. laser vaginal rejuvenation LWR) do słownika medycznego wprowadził Goodman , opisując jako powodowanie „ścieśnienia „pochwy uniesienie tkanek krocza na skutek zastosowania procedury laserowej. W laserowej vaginaplastyce wykorzystywane są zarówno lasery nieablacyjne Nd9 YAG i 980 jak  i ablacyjne CO2.  Obie metody charakteryzują się  histologicznie potwierdzonym wzrostem stężenia fibrynogenu w macierzy zewnątrzkomórkowej oraz zwiększają grubość nabłonka pochwy.  W badaniach porównawczych z użyciem lasera ablacyjnego z nieablacyjnym poprawę w napięciu tkanek pochwy obserwowano w obu grupach, jednak częściej powikłania zanotowano u pacjentów leczonych laserem CO2.

Zabiegi laserowe mają za zadnie poprawić funkcje narządu oraz zrekonstruować tkanki. Najczęstszym wskazaniem do zbiegu jest zespół rozluźnienia pochwy, czyli obniżenie napięcia naturalnego stelaża pochwy, zwykle na skutek przebytych porodów silami natury bądź procesu starzenia się. Rodność pacjentki, a zwłaszcza porody zabiegowe (za pomocą próżnociągu położniczego lub kleszczy) uszkadzają włókna mięśniowe oraz nerwowe pochwy natomiast związany z menopauzą spadek hormonów powoduje zanik pochwy. To wszystko tworzy zespół objawów, który kolokwialnie przez pacjentki i ich partnerów nazywany jest „luźną pochwą” [50] Pacjentki te uskarżają się na brak odczuwania prącia w pochwie i zmniejszenia kontaktu a tym samym tarcia między ścianą pochwy a penisem, co doprowadza do utraty satysfakcji seksualnej.

Zabieg ma na celu przywrócenie naturalnego pH pochwy, zwiększenie elastyczności jej ścianek, jak również lepszego ich napięcia oraz nawilżenia. Laser poprzez oddziaływanie na ściany pochwy powoduje ich fototermiczne nieablacyjne napięcie oraz obkurczenie. Następuje stymulacja wytwarzania kolagenu w błonie śluzowej. Dodatkowym korzystnym aspektem jest pobudzenie produkcji glikogenu, który stymuluje prawidłowe  nawilżenie pochwy oraz kwaśne pH pochwy. Dlatego zmniejsza się uczucie odczuwania świądu, suchości oraz częstości infekcji pochwowych. Dzięki temu pacjentki obserwują poprawę jakości życia codziennego oraz seksualnego.

Zabieg jest praktycznie bezbolesny. Pacjentki raportują odczuwanie  tylko ciepło, a odczucie to nie jest nieprzyjemne. Jeżeli zabiegowi laserowemu są poddawane zewnętrzne narządy płciowe możliwe jest miejscowe znieczulenie nasiękowe lub maścią znieczulającą przed zabiegiem.

Zwykle wykonanie jednego zabiegu jest wystarczające dla uzyskania odpowiedniego efektu. Natomiast w przypadku  uskarżania się na wysiłkowe nietrzymanie moczu procedurę zwykle należy powtórzyć. Jeżeli istnieje konieczność przeprowadzenia kolejnego zabiegu jest on możliwy po okresie  2 – 4 tygodni.

Przed zabiegiem pacjentka musi mieć cytologię wykonaną w ciągu ostatniej połowy roku a także w aktualnym badaniu ginekologicznym nie powinny być stwierdzane nieprawidłowości podejrzane o rozrost nowotworowy.  

Wskazania do zabiegu:

  • Przede wszystkim wskazaniem jest zespół luźnej pochwy, problemy stref intymnych powstałe w wyniku przebytego porodu lub menopauzy, wysiłkowe nietrzymanie moczu oraz atrofia. Dodatkowo można rozważyć zastosowanie lasera przy innych dolegliwościach – świąd, suchość, dyspareunia. 

Przeciwskazania:

  • Przeciwwskazaniami do wykonania zabiegu jest ciąża, aktywny stan zapalny pochwy i sromu, choroby skórne tej okolicy, oraz choroba nowotworowa. Należy również dokładnie ocenić stan psychiczny pacjentki oraz rozwiać jej niemożliwe do zrealizowania oczekiwania.

Powikłania:

  • Po zabiegu można niekiedy zaobserwować lekkie zaczerwienienie, obrzęk, dyskomfort, które najczęściej ustępują  po okresie około 1-2 dni.
  • Po zabiegu konieczne jest zastosowanie wstrzemięźliwości płciowej w okresie 7 dni, unikanie gorących kąpieli, nasiadówek, sauny oraz ograniczenie znacznego wysiłku fizycznego